Droombeek

Kamperen voor een kavel

Frans en Dini Goldschmidt kwamen uit Denekamp, de ‘derde’ paasdag 2004. Ze hadden hun zinnen gezet op een Kavel in het nieuwe Roombeek. De gemeente volgde met de verkoop van de grond de regel “wie het eerst komt, die het eerst maalt”.

Frans: “We wisten dat de geïnteresseerden bij de vorige kaveluitgifte al dagen van tevoren waren komen wachten, om verzekerd te zijn van de kavel van hun keuze. Ik kwam vier dagen van tevoren, heel vroeg, en was alleen. En ik wist het antwoord al: over vier dagen is die kavel van ons! Een ogenblik later komt Hennie Jansen voorbij fietsen, die bij de Grolsch werkte. Hij kwam naar me toe en vroeg of ik voor de kavels stond. Hij is die week niet meer naar zijn werk gegaan en heeft zich ter plekke aangesloten. Samen startten we de rij. Op de avond van de eerste dag waren we met z’n zevenen, en sliepen we in de tent die het projectbureau Roombeek buiten nog had staan. Maar met vorst aan de grond was het geen gemakkelijke onderneming. We wilden binnen slapen en de gemeente vond het prima. Zo namen we langzaam bezit van het Balengebouw. Dagelijks groeide de groep. Ik heb er hele goede herinneringen aan. ‘s Avonds haalde iemand eten, de hele dag kletsen en bezoek ontvangen. We hebben er zulke leuke gesprekken gehad! ” Dini: “Op zaterdagochtend waren er 18 mensen over. Maar wij stonden op 1! Wij mochten als eerste over de rode loper, dat hadden ze heel leuk gedaan. Samen met Frans liep ik arm in arm die 20 meter loper af, naar de tafel in de verte. Daar hebben we getekend voor de koop. Alsof we voor de tweede keer trouwden, haha!”

Dit verhaal is gepubliceerd in de categorie Dagelijks leven.