Droombeek

Wel eens een paar jaar weg, maar altijd terug

Ik heb eerst hiernaast op nummer 23 gewoond, net na ons trouwen in 1955. We woonden tot eind vijftig in bij een tante van mij, die zat zelf beneden in de voorkamer en wij hadden onze woonkamer op de eerste aan de achterkant. Er woonde ook nog een andere mevrouw beneden, die had de achterkamer.

Op zolder waren slaapkamers gemaakt, en voor ons was er een eigen keuken op de verdieping. De eerste twee kinderen hadden we daar, en toen zijn we verhuisd naar Stadsveld en in 1962 weer terug naar een huis hier om de hoek, aan het Talmaplein nummer 1. We hadden inmiddels vier kinderen. En toen konden we in 1969 hier in. Je moet je voorstellen hoe dat ging in die jaren. Meneer Jansen was de directeur van de woningbouwvereniging Patrimonium. Die kende je gewoon, want die woonde een paar huizen verderop, op nummer 17. Hij beloofde je dan dat een woning die mettertijd wel vrijkwam, voor jou was. We wonen nu alweer zo’n 25 jaar in dit huis naast dat waar ik begon!

Dit verhaal is gepubliceerd in de categorie Dagelijks leven.